Good Morning Vietnam

Tijdens onze reis komen we regelmatig dezelfde mensen tegen. Nienke komen we al bijna iedere week tegen sinds dat we in het Noorden van Laos de Gibbon Experience hebben gedaan. Dan is er nog dat Duitse stel, waarvan ik even de naam niet weet, die we voor het eerst ontmoeten in Thailand en 2 maanden later voor alweer de zoveelste keer tegen het lijf liepen op het strand van Sihanoukville. En dan is er Mario. Mario is een apart geval. Hij is een Pool die bij ons een beetje de indruk wekt dat hij de weg een beetje kwijt is. Al een paar keer hebben we een biertje met hem gedronken. De eerste keer zagen we hem bij de grens overgang van Laos naar Cambodja en ook vandaag liepen we hem weer tegen het lijf in Hoi An. De keer hier voor zagen we hem in Nhatrang toen hij zijn rug had laten waxen. Hij was de naam van zijn hotel kwijt en zou de volgende dag naar Thailand gaan. Maar niet dus, want we lopen hem immers hier in Hoi An weer tegen het lijf. Hij zegt dat hij bij een of ander vegetarisch restaurantje gaat eten, maar vervolgens zien we hem de kroeg induiken omdat het bier er zo goedkoop is. Mario is wel een hele aardige vent en we vinden het wel leuk om hem tegen het lijf te lopen.

We zijn al weer bijna 2 weken in Vietnam. En die 2 weken vonden we heel erg afwisselend. Helaas hebben we ook de nare kant van enkele Vietnamezen mogen ondervinden. De grenspost bij Ha Tien is pas sinds januari geopend, en dus is het er nogal chaotisch geregeld. Daar wordt dus grondig misbruik van gemaakt. Je wordt al 3 km voor de grens opgehaald door een brommertje dat je wel naar het busstation zal brengen. Niet dus. Je krijgt er te horen dat alle bussen al weg zijn en dat er nog wel een bus naar onze eindbestemming gaat vanaf een wat grotere plaats 20 km verderop. Breng ons daar dan maar heen. Daar aangekomen blijkt dit een enorme krottenwijk te zijn die totaal niet lijkt op een bus station en dat er niemand een woord Engels spreekt, maar, wordt ons gegarandeerd, de bus vertrekt toch echt hier vandaan, en om ons van dienst te zijn blijft hij samen met ons op de bus wachten. En 2 uur later komt inderdaad de bus. De prijs die gevraagd wordt is schikbarend hoog en het enige alternatief is om met al onze bagage vanuit de krottenwijk een km of tig te gaan wandelen naar een voor ons onbekende bestemming. Uiteindelijk krijgen we een iets lagere prijs, maar weten we toch vrijwel zeker dat we zijn afgezet. Daarbij wordt ons beloofd ons netjes in het centrum af te zetten. Van die belofte komt dus ook weer niets terecht. 10 km voor Vinh Long wordt onze bagage uit de bus gezet en als we dan zelf ook de bus uitstappen en vertellen dat dit toch niet het centrum is worden we gewoon in het gezicht uitgelachen en scheurt de bus er vandoor.

Gelukkig was het vanaf toen enigszins gedaan met al het bedonder. Het jammere voor andere vietnamezen is dat de toeristen, en wij dus ook eventjes, er zo achterdochtig van worden en wat meer moeite hebben om gewoon aardige vietnamezen te vertrouwen.

Genoeg vervelende dingen. Inmiddels zijn we via Vinh Long (Mekong Delta), Saigon (Grootste stad van Vietnam, ook wel Ho Chi Minh City, HCMC), Dalat (bergen) en Nhatrang (strand) in Hoi An aangekomen. In Vinh Long zien we hoe al het rijst op de Mekong wordt vervoerd en bezoeken we de floating market. In HCMC bezoeken we diverse musea en de Cu Chi Tunnels. Vanuit Dalat naar Nhatrang hebben we een tour gedaan achterop de motor bij de Easyriders. Quan en Lam, onze gidsen, waren aardige mensen die ons veel van dat stukje Vietnam hebben laten zien.

In Nhatrang hebben we met een boottrip 4 eilanden bezocht. De boot van Funky Monkey was erg gezellig met een live bandje, beetje snorkelen en een gezellig hoeveelheid drank. Met de nachtbus zijn we van Nhatrang naar Hoi An gereden. En wie stapt er in Nhatrang op dezelfde bus? Nienke. Hoi Nienke, ga je ook naar Hoi An? Ja, dus. Hoi An is een stad met een historisch centrum waar je oude huizen, musea en chinese tempels kunt bezoeken. Tevens zijn er ontelbare winkels die kleren op maat maken. Voor mijn lange slanke lijf hebben de overhemden altijd te korte mouwen, of, als de mouwen wel lang genoeg zijn, dan is de kraag te wijd. Dus heb ik een aantal overhemden op maat laten maken. Rond de lunch besteld en s'avonds even passen en klaar. Esther heeft een nieuwe winterjas laten maken. Vandaag hebben we bij My Son een aantal tempels van het Champa rijk bekeken. Het Champa rijk was een beschaving van de 4e tot de 13e eeuw die bij My Son een aantal Hinduistische tempels hadden ter verering van Shiva en de Champa koningen.

Vandaag hebben we onze nieuwe kleren via de zeepost naar Saskia gestuurd, in de hoop dat dat over zee over een maand of 3 goed aankomt. Een beetje een gok, maar we proberen toch weer wat vertrouwen te hebben in de Vietnamezen. Nu maar duimen dat het goed gaat en onze kleren straks goed afgeleverd worden.

Onze planning is om morgen verder te gaan naar Hué, dan door naar Vinh Binh, Hanoi, Halong Bay en Sapa. De 13e vliegen we naar Kuala Lumpur en direct door naar Medan op Sumatra.

Oh ja, van meerdere mensen kregen we een email omdat ze niet wisten hoe ze op de blog zelf moesten reageren. Email op zich is ook prima, maar als je op de blog zelf een reactie wilt achterlaten kan dat als je eerst op de kop van het blog klikt. Er staat bijvoorbeeld "Good Morning Vietnam" als kop boven deze blog. Klik daar op, wacht tot de blog opnieuw geladen is en scroll vervolgens naar onder. Onderaan zie je dan een tekstvak waarin je je reactie kunt intikken. Klik op de knop met de tekst "Reactie plaatsen" om je reactie ook echt te plaatsen. We zien wel of het lukt.