woensdag 1 juli 2009

Hanoi Mafia

Pets, klap in mijn gezicht. Ik sla terug, pets, klap in zijn gezicht, want dat pik ik niet. Hij wordt nijdig en wil vol met me op de vuist en probeert me in mijn kruis te trappen. Er staan op dat moment 3 van die Vietnameze gasten om mij heen, dus ik bedenk dat het beter is om de boel nu maar wat te sussen.

Vanochtend zijn we op een nogal ruwe manier in aanraking gekomen met de Hanoi Mafia. Gisteravond waren we met de sleeper bus vanuit Hue vertrokken naar Hanoi waar we vanochtend om 7 uur aan kwamen. Buiten de bus staan er een hoop mannetjes te roepen : Want motto sir? Want hotel sir? We besluiten met 1 van die gasten mee te gaan want we zitten nog een paar kilometer van het oude centrum van Hanoi al waar de meeste leuke hotelletjes en guesthouses zitten en laat hij nou net een hotelletje aanbieden dat daar centraal in ligt en dat hij de taxi betaald als we daar naar toe gaan.

Daar aangekomen bekijken we de kamer. Bruin water uit de kraan en het wordt niet warm ook. Het zijn slechte kamers dus besluiten we om verder te gaan. Dan moeten we de taxi betalen. Nee, zegt Esther, want het hotel is totaal niet wat je hebt beloofd, dus loopt ze weg. Ze wordt van achteren aan haar rugzak ruw terug getrokken door die persoon die ons bij de bus heeft opgehaald. "You pay the taxi" roept hij. Ik zie dat gebeuren en vind dat hij zo niet met Esther om hoort te gaan dus geef ik hem een duw. "Do not treat my wife like that" zeg ik erbij. En voor ik er erg in heb, kletst zijn platte hand hard in mijn gezicht. En voor ik er erg in heb geef ik hem een klap in zijn gezicht terug, ook met de platte hand, maar nog even harder. Hij staat vervolgens in boks houding klaar en probeert me vol in mijn kruis te trappen. Gelukkig komt die trap niet echt aan en hij probeert me nog een aantal keer met zijn vuisten te raken. Ook nu kan ik alles ontwijken en omdat er 3 van die gasten om me heen staan en ik met een grote onhandige rugzak sta besluit ik om maar niet mijn volle 90 kilo er tegen aan te gooien en probeer ik de boel te sussen.

Ik roep tegen Esther dat we maar beter die taxi kunnen betalen om van het gedonder af te zijn. We betalen en verdwijnen.....

Beste mensen, ga dus niet naar Prince 55-57 hotel in Hanoi. Het is gewoon Hanoi Mafia die niet weten hoe ze het moeten accepteren dat iemand een kamer ook wel eens niet wil hebben.

1 opmerking:

  1. gelukkig is het goed afgelopen,maar wat een schok zeg,gelukkig moeten jullie verder en ik hoop dat dit niet nogmaals gebeurd.
    Goede reis verder groetjes Yvon

    BeantwoordenVerwijderen