Ben ik even blij dat we niet op de fiets zitten

Ruim 800 foto's in 3 dagen tijd. Klik, klik, klik. Kom nou... Nee, nog even die boom vanuit een andere hoek. We zijn dus bij Angkor Wat en de omliggende tempels. Deze archeologische vindplaats doet niet onder voor die van Rome. Er is hier zo ontzettend veel gevonden aan tempels en gebouwen dat je er meerdere dagen voor nodig hebt om alles te bezichtigen. Wij besluiten het te doen met een pas voor 3 dagen, maar even goed hadden we er een week kunnen rondzwerven.

De eerste dag doen we het kleine circuit, zoals deze in vele gidsjes wordt aangeraden, met de fiets. De fiets is voor mij, zoals ik inmiddels gewend ben hier in ZO-Azie, net even te klein. Desalniettemin volstaat de fiets om vanaf de Guesthouse naar Angkor Wat te fietsen en om van daar door te fietsen naar de volgende tempel, de volgende tempel, en de volgende tempel.

Er is 1 ding wat ik niet begrijp: Al die Cambodjanen zijn zo klein en toch maakten ze vroeger overal van die steile trappen met van die hoge treden. Dat zou ik anders gedaan hebben als ik het had mogen bedenken.

De eerste ochtend fietsen we dus eerst naar de west poort van Angkor Wat. We lopen over de 190 meter brede gracht naar de muur van 1025 bij 800 meter. We bezichtigen de vele bas-reliefs, de bibliotheken, de hal met de 1000 buddha's en de tempel zelf. Met alleen Angkor Wat zelf ben je al gauw 3 uur aan het rond wandelen.

Maar er is veel meer. De eerste dag bezoeken we ook Angkor Thom, een stad ook omringd met een gracht van 3 bij 3 km met daarbinnen diverse tempels zoals Bayon, de tempel met al die gezichten, Baphuon, Phimeanakas, Terrace of the Elephants. Ook in Angkor Thom ben je gauw vele uren zoet met alle verschillende indrukken die je op doet. De Khmer hadden in die tijd (zo ongeveer van halverwege de 9e eeuw tot diep in de 12e eeuw) een groot rijk met de hoofdstad hier bij Angkor. Esther en ik zijn diep onder de indruk.

Als we Angkor Thom verlaten begint het te spetteren. We bezoeken in de regen nog wat kleinere tempels en eindigen de dag bij Ta Phrom. Ta Phrom is een tempel waarbij ze nog diverse van die hele grote bomen hebben laten staan die gewoon over de tempel heen gegroeid zijn. Helaas regent het pijpestelen en mijn achterband is ook nog zacht.

Daar het einde van de middag is besluiten we maar terug te gaan naar de Guesthouse. En gelachen dat we hebben: Stel je ons maar eens voor met zijn tweeen op 1 fiets, ik voorop, Esther achterop. Esther een grijze regenponcheau en ik een knalblauwe. Ik heb maar 1 hand aan mijn stuur want in de andere hand probeer ik die andere fiets aan het stuur mee te nemen. De achterband is immers leeg. Ondertussen komt de regen werkelijk met beken tegelijk naar beneden. We worden aan alle kanten ingehaald door TukTuks en bussen en de mensen kijken ons lachend toe. We zien ze denken: ben ik even blij dat we niet op de fiets zitten. We lachen vriendelijk terug want gelukkig is het niet zoals in Nederland want de regen voelt niet koud aan. We zijn dus alleen nat, maar niet koud en verkleumd.

De volgende dag besluiten we om toch maar een TukTuk te huren. Het rondje dat we nu willen maken is immers wat groter en 1 keer een lekke band in de zeikregen, daar kunnen we nog smakelijk om lachen, maar dat vinden we dan ook wel weer genoeg. s'Ochtends vroeg gaan we eerst weer naar Angkor Wat, dit keer om de zonsopkomst mee te maken. Ik maak heel veel van de zelfde foto's, maar iedere keer net even anders. Ik speel met de instellingen van mijn fototoestel: beetje minnen, beetje plussen, warmere tinten, sepia, zwart wit, maar ook een foto met de gewone standaard instellingen. De tempel van Angkor Wat weerspiegelt in het meer.

Als de zon dan op is gaan we nog even terug naar de Guesthouse. Het is immers een guesthouse met ontbijt en we blijven toch een beetje Hollanders. Na het ontbijt om 7:15 gaan we weer op weg. Deze tweede dag doen we het grote circuit. Met de TukTuk gaat het echter veel sneller dan op de fiets. Al om half 3 zijn we weer terug bij de Guesthouse.

Ook de 3e dag doen we met een TukTuk. We willen nog even naar Ta Phrom, waar we de eerste dag met regen waren geweest. Deze tempel had ondanks de regen wel indruk gemaakt en ik wilde toch graag nog van die mooie foto's van tempels met van die megagrote wortels die de gebouwen in een verstikkende houdgreep houden. Na Ta Phrom gaan we naar het 58 km van Siem Reap liggende Kbal Spean. Hier hebben de Khmer destijds allemaal linga's uitgekerft in de rivierbedding om zo het water te zegenen dat naar de steden van Angkor Wat en omgeving stroomt. Niet zo ver hier vandaan is de film van Tomb Raider met Angelina Jolie opgenomen en richting de Thaise grens liggen nog wat tempels waar ze 5 maanden geleden nog om gevochten hebben met Thailand. De rust is inmiddels gelukkig weer gekeerd en de nieuwe weg naar Kbal Spean is verleden maand pas geopend. In plaats van een hobbelweg hebben we dus gewoon een strakke geasfalteerde weg en zijn we er in 3 kwartier in plaats van in een uur of 3.

Kbal Spean is het verste punt van onze dagtocht. Op de terugweg doen we nog zo'n tempel wonder aan: Banteay Srey. Als je van mooie gedetailleerde uitsnedes houdt kun je deze tempel beter niet overslaan. De Kmher kunst spat er van af. Na Banteay Srey bezoeken we het landmijnen museum van Aki Ra. Aki Ra is zo een beetje een held in deze omgeving omdat hij heel veel doet voor het verwijderen van de landmijnen die de Rode Khmer tot in het begin van de jaren 90 nog geplaatst heeft. Na het museum doen we nog 1 tempel, namelijk die van Banteay Samre, en dan zijn we nu voorlopig even uitgetempeld.

PS Nog even de antwoorden van de vragen die we verleden week hadden gesteld: Annet had het bijna goed. Dat van die vette vingers afvegen aan de gordijntjes klopt helemaal. En aan de andere kant zie je de toeristen met hun hoofd tegen die zelfde gordijntjes aan slapen. Vette haren gegarandeerd.

Wat ons vooral opviel bij diverse brommer rijders was dat ze geen helm droegen, maar een mondkapje tegen de stof. Maar ze dragen ook allerlei andere dingen mee op de brommer. Eenden, matrassen, zakken met rijst, volledige winkeltjes. Sommige brommers zijn zowat 2m hoog en 2m breed. Oh ja, als je een moto huurt met bestuurder, dan heeft de bestuurder soms in ene wel een helm, maar jij als passagier hebt die toch niet nodig? (Met andere woorden, als ik val ben ik goed beschermd, maar jij hebt een deuk in je kop dat bedenken ze hier niet. Ze kijken alleen maar naar wat toegestaan is door de politie en de kans dat ze gepakt worden.) Hier in Siem Reap zijn ze overigens al heel wat strenger aan het controleren op helmen. Dus hier dragen de meesten in ene wel een helm.