Gat in mijn broek

Vijf hechtingen, het resultaat van een ongelukje op een steile helling in de buurt van Pantai Bungus waarbij de concentratie 2 tellen verslapte. Pantai Bungus is een klein badplaatsje op een km of 20 van Padang op Sumatra. De remmen deden het niet zo goed en het was een steil weggetje naar beneden met een hoop steentjes. De brommer slipte weg en daar gleden we een paar meter. Mijn rechteronderarm was lelijk beschadigd met een snee van ongeveer anderhalve cm diep waarbij je het witte vlees goed kon zien. Gelukkig bloedde het niet heel erg. Verder zat er nog een gat in mijn knie, maar bleef het bij schaafwonden.

Al gauw stond er een man of 8 om ons heen. Ik had mijn arm al gezien en direct geprobeerd of ik nog alles kon bewegen. Dat kon, dus even verder kijken. Toen zag ik een gat in mijn broek bij de knie. Esther zag ook mijn arm en begon te roepen "Je arm, je arm, je arm". En ik reageer nuchter... "Ja, en er zit ook een gat in mijn broek". Net of dat dan belangrijk is op zo'n moment. Ik had een grote ongebruikte zakdoek in mijn broekzak en die bonden we om mijn arm om de snee enigszins bij elkaar te houden. Ik stond op en kon bij een van de mannen achterop mee naar de dokterspost. Dat lukte niet in een keer, want toen ik op stond werd ik in ene toch wat zwart voor de ogen. Dus toch maar weer even zitten. Ook de tweede poging lukte nog niet, dus nog wat langer zitten. Daarna ging het verder prima. Bij de dokterspost werd mijn arm goed schoon gemaakt, kreeg ik een spuitje met verdoving en vervolgens vijf hechtingen. Ook mijn knie werd nog schoon gemaakt, maar daar waren geen hechtingen nodig. Ik kreeg verder nog wat antibiotica mee en wat anti-allergie pilletjes. Toen ik weer naar buiten kwam stonden de 8 man die we bij het ongeluk stonden allemaal nog nieuwsgierig te wachten. Inmiddels zijn we 8 dagen verder en al sinds afgelopen maandag in Kuala Lumpur. Gisteren zijn de hechtingen alweer verwijderd en het lijkt allemaal voorspoedig te genezen. Het zal vast wel een litteken worden, maar dat zien we dan wel weer.

Esther, die achterop zat, had overigens alleen een heel klein schaafwondje aan haar hand. Ze was tijdens de val boven op mij gevallen waardoor ik al het geschuif op de stenen voor 2 kon opvangen. De verzorging kost op Sumatra overigens bijna niets. De hechtingen en antibiotica samen nog geen 5 Euro. 3 dagen later nog een keer verband vervangen deden ze voor niets omdat we s'ochtends bij de dokterspost waren. Het gat in mijn broek is voor omgerekend 21 cent gemaakt door een kleermaker.

De dagen na het ongelukje hebben we het een stuk rustiger aan gedaan. Inmiddels hebben we hier in Kuala Lumpur alweer een 60 dagen visa geregeld voor Indonesie en vliegen we morgen weer naar Bali. Gisteren en vandaag zijn we weer met Terence en Annet opgetrokken. Zij waren noodgedwongen wat langer in KL omdat Terence een nieuw paspoort nodig had. Eerder hadden we al een week in Laos met ze opgetrokken. Dinsdag avond hebben we bij Brenda gegeten. Zij woont en werkt in KL en haar hadden we bij Beristagi en Lake Toba ontmoet.