In een woord: Geweldig.
Het begint al met de rit er naar toe. Het laatste uur is het alsof je mee rijdt in de Camel Trophy. Over roodbruine wegen met kuilen en modderpoelen slipt de auto af en toe van links naar rechts. Uiteindelijk kom je dan aan in een dorpje en begint de echte trekking het oerwoud in. Eerst nog 3 kwartier lopen over slipperige paadjes de bergen in naar "the kitchen". Aldaar kregen we de instructies over hoe je je safety belt eerst moet aanhaken, dan je roller en vervolgens hoe je vertrekt en dat je op moet letten niet met je hoofd tegen de kabel te komen. Na de uitleg gingen we op weg naar de eerste hut. Eerst nog een wandelingetje van 20 minuten en dan zijn we klaar voor de eerste tocht aan een kabel boven de jungle.
Probeer je voor te stellen dat je daar staat op een platformpje bij een kabel: je haakt je safety line
aan de kabel, je roller en dan moet je vertrekken. De eerste afsprong is best eng, want daar ga je dan, aan een kabel 100m boven de grond, over het oerwoud. Nu sliepen we ook in de eerste hut, dus konden we gelijk eerst genieten van het uitzicht en onze rugzak achterlaten wanneer we verder trekken om toch nog een stuk van de omgeving te zien. Zo ben je 
dan de hele middag bezig met stukjes wandelen en weer een stukje "zippen" aan een kabel. Tegen 6 zijn we terug in de hut voor het avondeten en daarna kunnen we ons klaar maken voor de nacht. Daar liggen we dan in de hut met uitzicht over het oerwoud. En dan hoor je een helehoop geluiden (zelfs ik) die uit de jungle komen. Gekko's, andere reptielen, vogel
s en insecten. Beneden de hut zijn ook nog wat eekhoorns of ratten aan de gang. En dan s'nachts om een uur of 2 begint het te onweren. Eerst alleen wat flitsen in de verte maar al gauw stortregent en dondert het boven de hut. Ik voel druppels op mijn hoofd. 
Een van de gidsen had nog vertelt dat 3 weken geleden er nog een groep moest worden geevacueerd vanwege slecht weer. Maar wij hebben dus alleen maar een paar uur wakker gelegen in die hut omdat zo een onweer best eng is. Zo tegen vieren wordt het weer rustig en slapen we toch nog even. Om 6 uur zijn we weer op. 
We horen het gezang van de Gibbons en dat is een heel apart geluid. Heel in de verte zien we er ook eentje een meter of 5 naar beneden vallen van de ene naar de andere boom. Helaas te ver voor een foto. Omdat er overal mistbanken zijn gaat onze ochtendwandeling niet door. We ontbijten en gaan daarna alsnog op weg naar hut 2 om uiteindelijk terug in hut 1 terug te keren voor de lunch. 10 minuten voordat we terug zijn, barst er weer een tropische bui los. Doorweekt komen we dus aan om te lunchen. Pas om 4 uur trekken we weer verder want tot die tijd regent het. 
De 2e nacht overnachten we in hut 3. Daar aangekomen genieten we eerst weer volop van het uitzicht en eten we ons avondeten. Die nacht is het een stuk rustiger, alhoewel ook best eng, want we hadden gehoord dat er hier groene slangen zaten en hadden vlak voor het slapen gaan nog een hele grote dikke spin (tarantula?) met van die harige poten in de hut gezien.
De volgende ochtend zijn we weer om 6 uur wakker en weer kunnen we genieten van het gezang van de gibbons. Dit keer gaan we wel even wandelen het dal in. Daar zien we nog een paar apen springen (geen Gibbons, wat wel, dat weet ik niet). Helaas gaat het weer zo snel dat foto's maken weer niet is gelukt. Het is helaas alweer het einde van de trekking. Nog een uurtje rond zippen aan kabels. De langste was ruim 500 meter lang en de wel 150 meter boven het dal. Uiteindelijk weer terug in de Camel Trophy rit richting Houaxay. Nu zitten we even bij te komen, de foto's te bekijken die we wel gemaakt hebben en plannen te maken voor morgen: dan gaan we met de slowboat naar Luang Prabang.
Van de hele "experience" hebben we een hele hoop foto's en ook diverse filmpjes, maar helaas niet zoveel tijd om alles online te zetten. Misschien doen we dat nog wel een andere keer.
Tot zover dus weer onze ervaringen in het verre Oosten.
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten