Van Chiang Mai naar Chiang Rai

Hallo, daar zijn we weer nadat we een paar dagen offline zijn gebleven. Het is immers toch vakantie, nietwaar. De vorige keer waren we nog in Chiang Mai. Inmiddels zijn we al een paar dagen in Chiang Rai. De laatste dag in Chiang Mai zijn we met Sandra en Gijs meegeweest naar een schooltje waar ze helpen met buitenschoolse opvang van kinderen van 9 t/m 11 jaar. De kinderen worden bezig gehouden met verfen in de boeken die Sandra heeft gemaakt. Na deze activiteiten kwam de lerares Engels even langs om te melden dat ze helaas verhinderd was. Of we even konden inspringen. Natuurlijk, maar wat moeten we die kinderen dan leren? Nou, doe maar iets met counting en colors. Zo gezegd zo gedaan, zie foto. Dat ging best aardig. De les maar afgesloten met een Engelse vertaling van het Nederlandse liedje Hoofd, Schouders, Knien, Teen. De middag na de school zijn we inderdaad het zwembad in gedoken bijhet hotel even verderop. S'avonds hebben we genoten van een Thaise Barbecue. Heel veel verschillend eten en onbeperkt opscheppen. (Fai, dit had echt iets voor jou geweest.)

De volgende dag (25-4) hebben we de bus genomen naar chiang Rai. Dit was een rit van 3 uur. We moesten alleen bij het vertrek eerst wel al een uur wachten. We hebben in Chiang Rai een kamer genomen even buiten het centrum van de stad. Met de fiets van de Guesthouse zijn we nog even de stad in geweest om de zaterdag markt te bekijken. Daar hebben we ook wat gegeten.

Zondag de 26ste hebben we maar weer eens een brommer gehuurd. Eentje met 4 versnellingen en dus een hoop gepiel, want het was toch allemaal even anders dan op de motor. Via de A2 wilden we een afslag nemen naar het olifanten kamp van Ruammit. Deze misten we en zodoende kwamen we uit bij de Pong Phrabat Falls. Daar hebben we de stroom van een beekje een kilometer heen en weer terug gevolgd om de waterval te bekijken. We waren op onze tefa slippers en op de weg naar boven waren ontiegelijk veel mieren. Je kon nergens je voet langer dan een halve seconde laten staan of de mieren zaten alweer op je enkels. Na de waterval probeerden we met de brommer via wat binnen door weggetjes weer uit te komen bij de weg naar het olifanten kamp. Dat mislukte. Echter het is wel veel leuker rijden op al die kleine weggetjes dan op die geasfalteerde wegen. Dus erg was dat niet. Uiteindelijk zijn we maar weer terug naar de A2 gegaan om vanaf daar dan maar de goede afslag te nemen. Op die afslag staat netjes tot aan het dorp zelf iedere keer aangegeven welke kant je op moet, maar toen we eenmaal in het dorp waren stond er nergens meer een bordje waar we precies moesten zijn. Dus we zijn dat dorp eerst 3x door gereden voordat we uiteindelijk dan toch die olifanten vonden. Je kon hier een ritje maken op de rug van de olifant, maar dat hebben we niet gedaan. Vanaf de olifanten zijn we weer terug richting Chiang Rai gegaan. Onderweg hebben we nog een stop gemaakt bij Buddha in the cave (zie foto). Vervolgens zijn we via Chiang Rai weer door gereden naar 15 km ten zuiden van Chiang Rai. Hier staat de witte tempel. Bijna iedere toerist die in de buurt van Chiang Rai komt, bezoekt ook de witte tempel. En ik moet zeggen, het ziet er schitterend uit. Ze zijn weliswaar nog volop bezig met weer andere tempels die ernaast liggen en met de laatste kleine afrondingen rondom de tempel zelf, maar desalniettemin is het een indrukwekkende tempel. Alles is wit met allemaal kleine spiegeltjes in de muren verwerkt. Dit geeft, zeker vanaf een afstandje een heel bijzonder effect. In de tempel zelf is te zien dat het allemaal nog erg nieuw is. De muurschilderingen zien er in eerste instantie nogal religieus uit, maar als je dan even beter kijkt zie je er allemaal raketten, sattelieten, een pepsi cola vrachtwagen en nog meer moderniteiten in verwerkt. Het meest grappige was nog wel de twin towers die er ook in verwerkt zijn. Daar vliegt dan net een vliegtuig op af en in de andere toren zie je een explosie die is veroorzaakt door een van de tentakels van een of ander groot demonisch wezen dat boven de wereld hangt Je mocht binnen helaas geen foto maken, want ik vond het wel apart. Na de witte tempel zijn we terug gegaan naar de Guesthouse.

Maandag 27-4 en 28-4 hebben we een 2 daagse trekking gedaan. S'Ochtends hebben we eerst onze rugzakken opgeslagen en hebben we de dag rugzakken meegenomen voor 2 dagen in de jungle. Eerst 1 uur met de boot de rivier op naar hetzelfde olifantenkamp waar we al met de brommer waren geweest. Vanaf daar zijn we gaan lopen. Steeds hoger en verder de bergen in met een gids. Onderweg kwamen bij een groep mensen die allemaal lychees aan het plukken waren en we kregen dan ook een zak met 4 kg lychees mee. In het volgende dorpje hebben we onze meegebrachte lunch opgegeten en een deel van de lychees weer achtergelaten. Vanaf het dorpje zijn we naar de Huaymaesai waterval gelopen om daar een verfissende duik te nemen. Daarna een stevige klim weer door de jungle op weg naar het volgende dorpje. Hier werden we opgepikt door een jeep voor het laatste stuk, anders zou het te donker worden. Uiteindelijk moesten we toch nog weer 20 minuten lopen voordat we bij onze slaapplaats waren, ergens in de middle of nowhere in een hutje. Direct naast de hut waren ze nog bezig de helling af te branden. De gids ging voor ons koken. Toen we gingen slapen begon een heftig onweer met harde wind en regen. En we lagen op de veranda onder een muskieten net (zie foto), maar we bleven wonder boven wonder wel droog. De tweede dag, na een slechte nachtrust, en een eitje ontbijtje weer de jungle in. Volgens mij was zelfs de gids een beetje de weg kwijt en liepen we niet helemaal de geplande route. Het was af en toe erg stijl en glad en allebei gleden we een keer op ons gat. Uiteindelijk kwamen we toch weer bij een hutje waar de lunch werd gekookt. In dit hutje verblijven normaliter de mensen overdag als ze op het land bezig zijn en met het vee op pad zijn. S'middags zijn we door de bergen en de rijstvelden verder gelopen naar het eindpunt. Hieronder nog het uitzicht vanaf de veranda waar we sliepen: In 2 dagen tijd hebben we zo 33km gelopen. Na het eindpunt werden we nog naar een hotspring gereden waar we even lekker konden badderen om de modder van de armen en benen af te spoelen. Zelf waren we dus weer lekker schoon, maar daarna wel weer de vieze kleren aan. Na de hotspring zijn we weer afgezet bij de Guesthouse waar we voor de trekking al verbleven. Even opfrissen met schone kleren en een paar kleren in de was gedaan. Na een biertje zijn we de stad weer ingegaan om nog een hapje te eten.

Zover ons verslag van de afgelopen dagen.

Tot de volgende update
Esther en Rene

Het is hier hot hot hot

We zijn nog steeds in Chiang Mai, Noord Thailand. En het is hier heet: Het eten is heet, de dames op straat lonken naar me, ook als Esther naast me loopt, en het is 42 graden celcius. Al met al: hot hot hot.

Gisteren zijn we dus weer met de brommer weg geweest. Dit keer zijn we het riviertje dat richting Chiang Dao loopt gaan volgen. Tot aan het olifanten trainings centrum van Chiang Dao. Daar aangekomen bleek deze helaas gesloten te zijn. Dompertje. We hebben wel een aantal olifanten gezien, maar niet in dat trainings centrum dus. Onderweg hadden we, toen we net ergens een aantal kilometer in de middle of nowhere waren op een klein weggetje een lekke band. Tsja, wat doe je dan? Wachten. Gelukkig kwamen er al snel 2 Thaise jongedames langs die samen op 1 brommertje reden en die voor ons wel even een garage in de buurt zouden zoeken. Dus weer wachten tot ze terug kwamen. En dat kwamen ze al met een minuut een 10. Esther kon nog achterop bij die dames (dus met zijn 3en op 1 brommertje) en ik met de lekke band er achter aan tuffen. Bij de garage werd vlot de binnenband vervangen voor 150 Bath, dat is net even meer als 3 euro. En dus weer verder. Op een gegeven moment waren we de weg een beetje kwijt. En de enige plaats waar er nog leesbare wegbewijzering was, was de superhighway. Dus dan maar met de brommer op de superhighway. Dat doen ze daar allemaal, dus goed links blijven rijden (ja ze rijden hier links) met een vaartje van een km of 80 per uur. We zijn gelukkig weer veilig thuis gekomen.

Vandaag was het bloedje heet dus. En wat ga je dan doen: de berg op fietsen. Uiteraard wel in een hele lage versnelling. Heel rustig aan, want het was toch te heet om sportief te doen. Een beetje "Gert-Joost"-tempo, zei Esther later. We waren eigenlijk op zoek naar een of ander meertje, maar dat hebben we niet gevonden. Wel hebben we een beekje met watervalletjes gevonden en dat was heerlijk om in te vertoeven (zie foto). Vervolgens bergaf, alleen een beetje remmen en dan maakt de warme wind het toch wat aangenamer dan wanneer je stil staat of loopt. De hele stad door om aan de andere kant van de stad een zijde fabriekje, een paraplu fabriekje en de grootste juwelen winkel van de wereld te bezoeken. Aan de ene kant wel leuk om te zien, maar tegelijkertijd ook weer super toeristisch. Vooral bij de juwelen winkel, daar stopten hele busladingen met toeristen te gelijk.

Hier in de Guesthouse hebben we verder Gijs en Sandra ontmoet. Die zijn hier bezig met een afkick programma. Eerst een maand of 6 weken bij de monniken en daarna moeten ze vrijwilligers werk doen. Morgen ochtend gaan we mee met Sandra naar de school waar zij jeugd activiteiten begeleidt.

Morgen middag willen we gaan zwemmen in het luxe Duangatan hotel dat hier een kleine 100m verderop ligt. Dat is een mega luxe hotel van 24 verdiepingen en we hebben vandaag al even gekeken en het moet zeker lukken om er gewoon bij het zwembad naar binnen te lopen. We moeten toch ergens een beetje verkoeling vinden.

Morgenavond gaan we met een aantal mensen van de Guesthouse naar een Thaise BBQ. Dat is onbeperkt eten voor 139 Bath (nog geen 3 Euro). Dat wordt smullen...(hoop ik).

Iedereen weer de groeten vanuit een heel heet Thailand....

Brommerfilmpje

Esther zat achterop met de fotocamera een filmpje te maken. Hier is het resultaat:

Dag 1 in Chiang Mai

Maandag zijn we met de trein naar Chiang Mai gereisd. Dat is een treinrit van dik 12 uur. 8.30 vertrek en 21:00 aankomst. In de 2e klas krijg je onderweg broodjes, een warme maaltijd en drinken. Het uitzicht was erg mooi al kwamen we wel in het donker aan. Via de email hadden we al een kamer gereserveerd bij de Wild Orchid Guesthouse. Dat was een tip van een opdrachtgever van mij. Afgelopen nacht zaten we in een kamer aan een doorgaande weg waar je de hele nacht brommertjes hoort gaan. Gelukkig konden we vandaag verhuizen naar een kamer wat meer achterin. Verder prima Guesthouse (met wifi, vandaar dat ik weer blog). Ze verhuren ook brommertjes en dat hebben we vandaag dus gedaan. Eerst de stad uit langs de Zoo (die we verder links hebben laten ligggen) in de richting van een paar watervalletjes (Huaykeaw waterfall), door naar de tempel van Doi Suthep en daarna naar het koninklijk verblijf net buiten Chiang Mai (Bhubing Palace) alwaar we de tuinen hebben bezichtigd. Daarna nog langs het Doi Suthep Pui National Park gebrommert waar we een Hmong dorpje zijn gaan bekijken. Gezien de tijd die we nog hadden, (we wilden voor donker terug zijn), zijn we daar niet naar binnen gegaan. Zodra we buiten de stad waren slingerde de weg omhoog de bergen in. Het was een leuke rit waarbij je diverse keren vanuit de bergen van prachtige uitzichen kunt genieten. En een stuk frisser dan de stad. Dat merkten we ook toen we weer naar beneden reden. Eerst een lekker fris briesje en naarmate de stad dichterbij kwam werd het steeds warmer. Het was vandaag in de stad boven de 35 graden. Zojuist hebben we besloten morgen weer te brommeren. Dat is namelijk goed bevallen.

Bangkok

Bij deze willen we iedereen die gesmsd, gebeld of geschreven heeft nog bedanken voor hun goede reis wensen.

Na een goede vlucht zijn we gearriveerd in Bangkok. De eerste dag zo moe als een hond want het was een korte nacht in het vliegtuig. Daarna eerst met de bus van de airport naar Thanon Silom. We hebben een uur rond gelopen en verschillende guesthouses bekeken voordat we een keuze hebben gemaakt. Eerst even gedouched en daarna gelijk weer de stad in. Met de Tuktuk naar Chinatown. Wat is hier veel te koop. 's avonds op straat gegeten en toe begon er een tropische regenbui. Van onder het zeil waar we zaten te eten was het erg vermakelijk om te zien hoe iedereen bezig was om zijn stalletje te redden. Daarna terug gelopen naar ons guesthouse en zijn we vroeg gaan slapen.

De tweede dag in Bangkok zijn we met de boot over de rivier richting het koninklijk paleis gegaan. Daar kwamen we een aardige meneer tegen die ons vertelde dat het beter was als we eerst nog even een aantal andere bezienswaardigheden gingen bekijken en dat, als je dat zou doen, je het beste een tuktuk driver kun nemen met van die blauwe kleding want die zijn het beste te vertrouwen. En verrek, daar is er een. Heel toevallig natuurlijk. Maar het kostte niet veel dus we hebben die tuktuk driver ons maar de hele ochtend op sleeptouw laten nemen voor een afgesproken prijs. Buiten de afgesproken tempels mochten we er wel even uit om ons een maatpak of een zilveren armband aan te laten smeren. Niet dus, maar dan kreeg hij weer benzine bonnen. Uiteindelijk heeft hij ons weer netjes afgezet bij het koninklijk paleis. Daar hebben we ook een uurtje of 2 rond gezwalkt om daarna nog wat te eten op straat en om naar de Khao San Road te lopen. We wilden toch even zien waar we niet zaten, want daar zitten dus de meeste backpackers en feestgangers. We gaan kijken of we vanmiddag nog kunnen regelen dat we morgen met de trein naar Chiang Mai kunnen.

Tot zover Bangkok, groetjes.

Nog een paar dagen...

Nog een paar dagen en dan zijn we vertrokken. Op witte donderdag heb ik voorlopig voor het laatst gewerkt bij de ABN-Amro. Na een gezellig afscheid met drankjes, hapjes en cadeautjes ben ik huiswaarts gegaan om de volgende dag eerst nog te vertrekken voor een paasweekend met broers, zus, partners en kinderen in een boerderijtje vlakbij Winterswijk. Hier zijn we, dankzij het mooie weer, alvast een klein beetje in vakantie stemming gekomen. Ook hen gaan we een half jaar niet zien.

Eind maart heb ik op de valreep nog mijn motorrijbewijs gehaald. Daar heb ik best lang over gedaan omdat ik de laatste jaren met mijn rug best een beetje een stijve hark ben en vroeger ook nooit zelf een brommertje heb gehad of zo. Ik ben dus geen natuurtalent. Het idee was in ieder geval om een motor rijbewijs te halen zodat we ook in ZO-Azie wat veiliger (en verzekerd) een brommer of motor kunnen huren. Ik vond het wel leuk, dus wie weet ga ik als we terug komen ook zelf een motor aanschaffen.

Vandaag dus de eerste "werk"-dag dat ik vrij ben. En nog jarig ook. Lang geleden dat ik vrij had op mijn eigen verjaardag. Het bevalt prima. Ons huis wordt komen half jaar bewoond door Joyce en Ardin. Esther kent Joyce van het vrijwilligerswerk dat Esther doet en Joyce en Ardin gaan samen voor Tom Poes zorgen die dankzij hen het komende half jaar lekker thuis op haar vertrouwde adres kan blijven wonen.

Ondanks dat vandaag dus mijn eerste echte vrije (verjaar-)dag was, toch vroeg op. Enkele maanden geleden hadden we namelijk geconstateerd dat de dakkapel toch niet helemaal waterdicht was. We hebben een kunststof dakkapel waarop van de gemeente een of andere stomme rand geplaatst moest worden omdat andere dakkapellen in de straat dat ook hadden. Nu is die rand bevestigt met nagels en precies daar zijn wat kleine lekjes onstaan. Gelukkig hadden we nog garantie en is vanmorgen vroeg iemand langs geweest om een waterdichte oplossing te maken voor de rand. Prima service.

De schilder komt einde van de middag ook nog langs om in ieder geval het liggende latwerk van de ramen buiten nog even te behandelen zodat dat goed de zomer door kan komen. Eigenlijk is het helemaal toe aan een schilderbeurt, maar dat komt wel als we terug zijn.

De gebeurtenissen in Bangkok volgen we met meer dan gemiddelde interesse omdat onze reis daar als eerste naar toe gaat. Nog even duimen dat we in ieder geval daar kunnen landen en Bangkok dezelfde dag of volgende dag ook veilig kunnen verlaten. Ik kan niet helemaal goed inschatten hoe heftig het er aan toe gaat, maar als het net zo iets is als demonstraties in Nederland, dan hebben ze er in bepaalde wijken flink last van en merk je 10 km verder op waarschijnlijk helemaal niets. Dat laatste hopen we dan maar. Bange Lange Frans is al gevlucht omdat de pleuris zou zijn uitgebroken (zie http://www.telegraaf.nl/prive/3699493/__Lange_Frans_ontvlucht_Thailand__.html?p=4,3), maar ik ben Bange Frans niet en het staat in de telegraaf dus dat verhaal zal wel weer goed aangedikt zijn.
Volgens andere berichten is het juist weer rustig aan het worden en zijn de demonstranten aan het vertrekken. Even afwachten dus, misschien wijkt Air-Berlin wel uit naar een andere plaats. Als ze de vlucht maar niet annuleren, want dat zou een flinke tegenvaller zijn.

De komende dagen nog de kasten leeg ruimen zodat onze huurders genoeg ruimte over hebben voor hun eigen spulletjes, de rugzak goed inpakken want tot nu toe heb ik alleen 1 keer alles als testinpak erin gedaan om zeker te zijn dat alles er in past, donderdag ochtend inchecken via internet en vrijdag gaan we op weg.....

Wederom gegroet,

René en Esther